Antoni Szadkowski

Antoni Szadkowski, używający pseudonimów „Bolesław” i „Leszek”, urodził się 7 marca 1905 roku w Łodzi. Ukończył Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Zgierzu, a następnie studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie w 1931 roku uzyskał dyplom magistra. Odbył służbę wojskową w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 2 w Biedrusku. Pracował w Dyrekcji Lasów Państwowych, a później jako radca w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. Był związany z Narodową Partią Robotniczą, współredagował jej prasę oraz współorganizował Towarzystwo Oświaty i Kultury Robotniczej „Pochodnia”.

W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził plutonem 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w obronie Modlina. Po powrocie do Warszawy założył Polski Związek Wolności i został jego komendantem głównym. Od 1941 roku pełnił funkcje w Podwydziale „N” Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej ZWZ-AK, a w 1942 roku mianowano go porucznikiem rezerwy. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. Zginął 16 września 1944 roku w nieznanych bliżej okolicznościach. W 1945 roku otrzymał Krzyż Grunwaldu III klasy.

Na podstawie artykułu „Antoni Szadkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.