Anzelm Gądek

Anzelm Gądek, właściwie Maciej Józef Gądek, urodził się 24 lutego 1884 roku w Marszowicach. Był karmelitą bosym i przyjął imię zakonne Anzelm od św. Andrzeja Corsini. Po studiach w Rzymie otrzymał święcenia kapłańskie w 1907 roku. Pracował jako duszpasterz, wykładowca teologii i wychowawca kleryków, pełnił też funkcje przeora oraz przełożonego polskiej prowincji karmelitów bosych.

W 1921 roku założył Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus. Od 1925 roku organizował Międzynarodowe Kolegium Karmelitańskie Teresianum w Rzymie i przez 19 lat był jego rektorem. Publikował artykuły w czasopiśmie „Głos Karmelu”, prowadził rekolekcje i opracował konstytucje zakonne. W latach 1931-1947 był definitorem generalnym zakonu.

Po powrocie do Polski w 1947 roku został przełożonym klasztoru we Wrocławiu, a następnie ponownie pełnił funkcję prowincjała. Ostatnie dziesięć lat życia spędził w klasztorze w Łodzi, z którą był związany jako duchowny. Zmarł tam 15 października 1969 roku. Jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 2002 roku.

Na podstawie artykułu „Anzelm Gądek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.