August Emil Fieldorf

August Emil Fieldorf, znany pod pseudonimami „Weller”, „Jordan” i „Nil”, urodził się 20 marca 1895 roku w Krakowie. Uczył się w krakowskich szkołach, a w 1914 roku zgłosił się do Legionów Polskich. Służył następnie w Wojsku Polskim i uczestniczył w walkach I wojny światowej oraz wojny polsko-bolszewickiej. W okresie międzywojennym był oficerem piechoty, a w 1939 roku dowodził 51 pułkiem Strzelców Kresowych podczas kampanii wrześniowej.

W 1940 roku został pierwszym emisariuszem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie i Naczelnego Wodza do kraju. W czasie okupacji organizował i dowodził Kedywem Armii Krajowej, był też zastępcą Komendanta Głównego AK oraz komendantem organizacji „NIE”. Po wojnie został oskarżony przez władze komunistyczne, skazany na śmierć i stracony. Został zrehabilitowany w 1989 roku, a pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego. Zmarł 24 lutego 1953 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „August Emil Fieldorf” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.