Dina Matus

Dina Matus była polską malarką żydowskiego pochodzenia i scenografką, urodzoną 21 sierpnia 1899 roku w Łodzi. Po I wojnie światowej związała się z grupą artystyczną Jung Idysz. Tworzyła portrety, pejzaże i przedstawienia kwiatów; była autorką portretu Mojżesza Brodersona. W 1918 roku wystawiła trzy portrety na wystawie Stowarzyszenia Artystów i Zwolenników Sztuk Pięknych w Łodzi, a w grudniu tego roku pokazała Autoportret. Około 1919 roku prawdopodobnie rozpoczęła studia artystyczne w Berlinie.

Uprawiała także grafikę, w tym drzeworyt i linoryt. Później zajęła się scenografią, projektując kostiumy i dekoracje między innymi dla warszawskiego teatru żydowskiego „Azazel” oraz eksperymentalnego teatrzyku „Ararat”. Przyjaźniła się z Idą Braunerówną, z którą mieszkała i wykonywała batiki. Matus mieszkała w Łodzi przy ulicy Lipowej 20. Po utworzeniu w 1940 roku getta w Łodzi została w nim zamknięta. Wikidane podają rok jej śmierci jako 1940, natomiast artykuł określa go jako późniejszy; data i okoliczności śmierci oraz miejsce pochówku nie są znane.

Na podstawie artykułu „Dina Matus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.