Emil Geyer

Emil Adam Geyer urodził się w 1848 roku w Łodzi. Był niemieckim przemysłowcem i działaczem społecznym związanym z tym miastem. Ukończył Wyższą Szkołę Techniczną we Wrocławiu, a następnie został dyrektorem do spraw technicznych i współwłaścicielem bawełnianego przedsiębiorstwa ojca, Ludwika Geyera. Po śmierci ojca popadł w konflikt z bratem Gustawem. W 1886 roku utworzono Towarzystwo Akcyjne Fabryk Bawełny Ludwika Geyera, które regulowało kwestie własnościowe. Po śmierci Gustawa Geyer został prezesem firmy. Do 1910 roku zwiększył liczbę wrzecion w fabryce o 150%.

W latach 1888-1890 był komendantem łódzkiej straży pożarnej. Należał do założycieli i współwłaścicieli sieci tramwajowej oraz pogotowia ratunkowego w Łodzi, którego pierwszemu zarządowi przewodniczył. Był także prezesem Łódzkiego Banku Kupieckiego, Polskiego Towarzystwa Teatralnego i Szpitala Pediatrycznego Anny Marii. Z czasem zamieszkał w Warszawie. Zmarł w 1910 roku w Berlinie, a został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi. Jego żoną była Anna Magdalena z domu Weil; mieli syna Karola.

Na podstawie artykułu „Emil Geyer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.