Emil Zerbe

Emil Samuel Zerbe urodził się 4 stycznia 1897 w Łodzi, z którą był związany jako działacz socjalistyczny, polityk i dziennikarz. Studiował budowę maszyn w Darmstadt, gdzie ukończył Wyższą Szkołę Techniczną w 1921 roku. Po powrocie do Łodzi współtworzył Niemiecką Partię Pracy, a następnie Niemiecką Socjalistyczną Partię Pracy w Polsce, której przewodniczył. W latach 1922-1930 zasiadał w Sejmie I i II kadencji, a w latach 1934-1939 był radnym miejskim Łodzi. Działał także w związkach zawodowych i opowiadał się za współpracą niemieckich socjalistów z PPS i Bundem. Kierował redakcją „Lodzer Volkszeitung”, później „Volkszeitung”, oraz współpracował z zagranicznymi czasopismami.

Po wybuchu II wojny światowej organizował Robotnicze Bataliony Obrony Warszawy. Od 1940 roku, pod pseudonimem „Maks”, działał w PPS-WRN, tworząc komórki socjalistów niemieckich między innymi w Łodzi. Po wojnie wrócił do miasta, gdzie został aresztowany i internowany, a następnie zwolniony. Nie powrócił do działalności politycznej. Do śmierci pracował w sklepie spółdzielni rzemieślniczej, której był współzałożycielem. Zmarł w Łodzi 16 lipca 1954 roku i został pochowany na Starym Cmentarzu.

Na podstawie artykułu „Emil Zerbe” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.