Eugeniusz Drabowski

Eugeniusz Drabowski, polski ekonomista i profesor Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, urodził się 23 listopada 1928 roku w Łodzi, a zmarł 6 kwietnia 1990 roku w Warszawie. Dzieciństwo spędził w Grotnikach pod Łodzią. Po ukończeniu Liceum Pedagogicznego studiował w Wyższej Szkole Ekonomicznej we Wrocławiu, a następnie odbył studia magisterskie w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Pracę naukową rozpoczął jako asystent we Wrocławiu. Od 1954 roku był związany z warszawską uczelnią, gdzie pracował w katedrach ekonomii politycznej i obiegu pieniężnego.

Doktorat obronił w 1961 roku, a habilitację uzyskał w 1965 roku. Po habilitacji kierował Katedrą Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych na Uniwersytecie Łódzkim. Od 1970 roku ponownie pracował w SGPiS, a w 1971 roku był konsultantem do spraw walutowych w Najwyższej Izbie Kontroli. W 1973 roku został profesorem nadzwyczajnym, zaś w 1990 roku przyznano mu tytuł profesora zwyczajnego. Zajmował się teorią pieniądza i systemami walutowymi. Jego dorobek obejmował ponad 400 prac, w tym 13 monografii i podręczników. Otrzymał nagrody ministerialne oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Eugeniusz Drabowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.