Feliks Halpern
Kompozytor, nauczyciel muzyki, pianista
- Urodzony
- 28 grudnia 1866, Łódź
- Zmarł
- 3 lutego 1942
- Zawody
- kompozytor, nauczyciel muzyki, pianista
Feliks Rafał Halpern, znany także jako Feliks Halpern, urodził się 28 grudnia 1866 roku w Łodzi i zmarł tam 3 lutego 1942 roku. Był polskim muzykiem, pianistą, kompozytorem i pedagogiem żydowskiego pochodzenia. Urodził się jako syn Adolfa, zwanego też Abegdolem. Udzielał lekcji gry na fortepianie, a także pracował jako nauczyciel w szkole muzycznej Tadeusza i Ignacego Hanickich.
Halpern prowadził dział muzyczny w „Nowym Kurierze Łódzkim” oraz publikował felietony i sprawozdania muzyczne w kilku łódzkich czasopismach, między innymi w „Tygodniku Łódzkim Ilustrowanym”, „Godzinie Polski” i „Głosie Porannym”. Skomponował utwory fortepianowe „Illusion” i „Jaśminy”, a także pieśni „W lipowe kwiaty” oraz „A gdy na wojenkę szli ojczyźnie służyć”. Opublikował książkę „Muzycy w anegdocie i humor muzyczny” i należał do Łódzkiego Towarzystwa Muzycznego. W czasie pobytu w łódzkim getcie mieszkał przy ulicy Bolesława Limanowskiego. Zmarł na tyfus plamisty i został pochowany na nowym cmentarzu żydowskim przy ulicy Brackiej.
Na podstawie artykułu „Feliks Rafał Halpern” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
