Franciszek Dindorf-Ankowicz

Franciszek Józef Dindorf-Ankowicz, polski generał brygady, urodził się 3 grudnia 1888 we Lwowie. Ukończył tam gimnazjum realne, a w 1914 studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. Działał w Armii Polskiej i Drużynach Strzeleckich, a po wybuchu I wojny światowej służył w armii austriackiej. W rosyjskiej niewoli przebywał na Syberii, gdzie uczestniczył w formowaniu 5 Dywizji Strzelców Polskich. Po powrocie do kraju dowodził 1 Syberyjskim pułkiem piechoty, a następnie pełnił funkcje dowódcze w 30 Dywizji Piechoty i 10 Dywizji Piechoty. Od listopada 1935 dowodził 10 Dywizją Piechoty w Łodzi, z którą jest związany jako wojskowy.

We wrześniu 1939 dowodził dywizją, a następnie Grupą Operacyjną noszącą jego imię. 27 września skapitulował na Lubelszczyźnie i do końca wojny przebywał w niemieckiej niewoli. Po wyzwoleniu służył przejściowo w 2 Korpusie, a następnie osiedlił się z rodziną w Londynie, gdzie pracował jako kreślarz. Został dwukrotnie odznaczony Orderem Virtuti Militari. Zmarł w Londynie 29 kwietnia 1963; jego prochy pochowano na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Franciszek Dindorf-Ankowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.