Gustaw Wassercug

Gustaw Wassercug (6 listopada 1893 - 23 sierpnia 1944) był polskim prawnikiem i dziennikarzem, urodzonym w Łodzi, z którą był związany zawodowo. Publikował pod pseudonimami Marian Drogoszewski i G. Was. Uczył się w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców w Łodzi, a następnie studiował w Akademii Handlowej w St. Gallen. Studia prawnicze ukończył na Uniwersytecie Warszawskim, jednak nie pracował w zawodzie. Działalność dziennikarską rozpoczął od tekstów o tematyce prawnej w „Kurierze Łódzkim”, później pracował m.in. w „Gazecie Łódzkiej” i „Głosie Polskim”.

W 1929 roku podjął współpracę z „Głosem Porannym”, którego był współzałożycielem i współredaktorem. Pisał felietony i recenzje teatralne, redagował także „Ilustrowaną Prasę Wieczorną” oraz dodatek „Rewia”. W 1933 roku wydał zbiór felietonów „Menażeria ludzka”. Po wybuchu II wojny światowej opuścił Łódź i udał się do Lwowa. Został deportowany przez władze radzieckie w głąb Związku Radzieckiego. Pracował w sowchozie w pobliżu Kujbyszewa jako zastępca głównego księgowego. Zmarł na zawał serca.

Na podstawie artykułu „Gustaw Wassercug” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.