Halina Ołomucka

Halina Ołomucka, z domu Olszewska, była polską i izraelską malarką. Urodziła się 24 listopada 1921 roku w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej trafiła do warszawskiego getta, a w 1943 roku została deportowana z matką do obozu na Majdanku. Następnie przebywała w Auschwitz, Ravensbrück i Neustadt-Glewe, gdzie doczekała wyzwolenia. W czasie pobytu w obozach rysowała portrety współwięźniów oraz wykonywała prace malarskie na zlecenie administracji.

Po wojnie wróciła do Warszawy, a później wyjechała do Łodzi. Uczyła się w pracowni Władysława Strzemińskiego na Akademii Sztuk Pięknych i pracowała jako nauczycielka. W 1957 roku wyemigrowała do Paryża, a w 1972 roku do Izraela. Mieszkała w Holonie, a następnie w Aszkelonie, gdzie zmarła w 2007 roku. W późniejszej twórczości podejmowała temat Holokaustu, utrwalając pamięć o ofiarach obozów i przedstawiając doświadczenia wojenne. Jej prace znajdują się między innymi w Yad Vashem, Muzeum Auschwitz-Birkenau oraz Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie.

Na podstawie artykułu „Halina Ołomucka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.