Henryk Kozanecki

Henryk Kozanecki urodził się 1 czerwca 1898 roku w Łodzi. Był polskim harcerzem i oficerem Wojska Polskiego, służył jako podporucznik pilot. W 1912 roku wstąpił do harcerstwa. Po ukończeniu Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców m. Łodzi rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W 1914 roku zgłosił się do Legionów, lecz nie został przyjęty z powodu młodego wieku. Później działał w konspiracyjnej Polskiej Organizacji Wojskowej w Łodzi.

W 1918 roku służył w 23 pułku piechoty, a następnie przeszedł do 2 eskadry wywiadowczej i ukończył Wojskową Szkołę Lotniczą w Warszawie. Był instruktorem warsztatów lotniczych przy Krakowskiej Szkole Pilotów. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 18, a następnie 12 eskadrze wywiadowczej. W czasie obrony Warszawy został śmiertelnie ranny podczas lotu. Zmarł w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Pośmiertnie otrzymał Krzyż Niepodległości i Polową Odznakę Pilota.

Na podstawie artykułu „Henryk Kozanecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.