Henryk Lenk
Oficer
- Urodzony
- 11 listopada 1894, Łódź
- Zmarł
- 18 kwietnia 1969, Warszawa
- Zawód
- oficer
Henryk Lenk, używający pseudonimów „Bakcyl” i „Szembor”, urodził się 11 listopada 1894 roku w Łodzi. Uczęszczał tam do Gimnazjum Tomasza Niklewskiego oraz II Szkoły Handlowej. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1926 roku uzyskał dyplom doktora. Od listopada 1918 roku służył jako ochotnik w Wojsku Polskim, pracując jako lekarz w jednostkach wojskowych. W 1939 roku był szefem sanitarnym 8 Dywizji Piechoty, a następnie Dowództwa Obrony Modlina.
Od 1941 roku działał w konspiracji Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. W 1942 roku został szefem sanitarnym Komendy Okręgu Warszawa AK, a podczas Powstania Warszawskiego kierował służbą sanitarną okręgu. W lipcu 1944 roku awansował do stopnia podpułkownika. Po wojnie pracował w Polskim Czerwonym Krzyżu jako szef sanitarny, a następnie wicedyrektor Zarządu Głównego. Od 1951 roku był związany z przemysłową służbą zdrowia. Zmarł 18 kwietnia 1969 roku w Warszawie i został pochowany na tamtejszych Powązkach Wojskowych.
Na podstawie artykułu „Henryk Lenk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
