Henryk Sandner

Henryk Eugeniusz Sandner był polskim zoologiem, urodzonym 1 maja 1915 roku w Łodzi. Studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie uzyskał magisterium z zoologii i anatomii porównawczej. W 1951 roku obronił doktorat na Uniwersytecie Łódzkim, a w kolejnych latach otrzymał tytuły profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego. Zajmował się entomonematologią.

Po wojnie pracował na Uniwersytecie Łódzkim i uczestniczył w organizacji Stacji Ochrony Roślin w Łodzi, której kierował w latach 1945-1948. Był dyrektorem Muzeum Przyrodniczego w Łodzi, a w 1952 roku także Miejskiego Ogrodu Zoologicznego. Następnie kierował jednostkami naukowymi w Warszawie i na SGGW, a od 1979 roku pracował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Podczas II wojny światowej działał w Armii Krajowej i uczestniczył w tajnym nauczaniu. Wraz z żoną ukrywał w domu w Podkowie Leśnej Elę i Władysława Szerów. W 1989 roku oboje otrzymali tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Sandner zmarł 28 października 1994 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Henryk Sandner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.