Ignacy Abramowicz

Ignacy Abramowicz, polski lekarz okulista, urodził się 14 kwietnia 1890 roku w Łodzi. W 1909 ukończył gimnazjum w Puławach, a następnie studiował na wydziale medycznym Uniwersytetu Moskiewskiego. Podczas I wojny światowej służył w wojsku rosyjskim. W latach 1917-1918 specjalizował się w okulistyce w Warszawie, gdzie później pracował w Instytucie Oftalmicznym i praktykował w wojskowych szpitalach okręgowych. W latach 1919-1922 służył w Wojsku Polskim jako kapitan lekarz.

W 1923 przeniósł się do Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Uzyskał tam doktorat, habilitację i tytuł profesora tytularnego. Po wojnie kierował klinikami okulistycznymi w Lublinie, a od 1946 roku w Gdańsku. Funkcję kierownika gdańskiej katedry i kliniki pełnił do przejścia na emeryturę w 1962 roku. Był prezesem Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, delegatem Polski w Europejskim Towarzystwie Okulistycznym oraz autorem podręcznika „Chirurgia oka w zarysie”. W 1965 otrzymał doktorat honoris causa Akademii Medycznej w Gdańsku. Zmarł 17 lutego 1982 roku w Gdańsku.

Na podstawie artykułu „Ignacy Abramowicz (okulista)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.