Ignacy Płażewski

Ignacy Płażewski był fotografem, historykiem i wydawcą, autorem książek poświęconych fotografii oraz honorowym członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Urodził się 29 lipca 1899 roku w Ozorkowie. Był członkiem tajnego harcerstwa i uczestnikiem walk z lat 1918-1920. Ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Warszawie. Wydawał Bibliotekę Domu Polskiego, a następnie pracował jako naczelnik wydziału Państwowego Wydawnictwa Książek we Lwowie.

W czasie II wojny światowej, pozbawiony możliwości wykonywania zawodu wydawcy, zajął się fotografią. W 1944 roku został szefem Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego. W 1950 roku, w stopniu pułkownika, został zwolniony z wojska i aresztowany. Po powrocie do fotografii organizował powojenny ruch fotograficzny w Łodzi. Założył tam oddział Polskiego Towarzystwa Fotograficznego i został jego pierwszym prezesem. Później kierował łódzką delegaturą, a następnie okręgiem ZPAF. Ostatnie lata poświęcił pracy nad książką o dziejach polskiej fotografii. Zmarł 22 sierpnia 1977 roku w Łodzi i został pochowany na cmentarzu Zarzew. Był ojcem Jerzego Płażewskiego.

Na podstawie artykułu „Ignacy Płażewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.