Irena Augustyniak

Irena Karolina Augustyniak (1895-1978) była polską bibliotekarką, urodzoną i zmarłą w Łodzi. Od 1909 roku pracowała jako laborantka w Widzewskiej Fabryce Nici. Działała w tajnym harcerstwie i uczyła pracownice czytania oraz historii Polski. Po I wojnie światowej kierowała Oddziałem Oświaty Pozaszkolnej w łódzkim Magistracie. Ukończyła studia pedagogiczne w Wolnej Wszechnicy Polskiej, a w latach 1929-1933 pracowała nad katalogiem Biblioteki Pedagogicznej Kuratorium Szkolnego w Łodzi i organizowała biblioteki w powiecie łódzkim.

Podczas II wojny światowej uczestniczyła w obronie Warszawy jako sanitariuszka. Po osadzeniu w więzieniu na Radogoszczu i wywiezieniu do obozu w Krakowie zajmowała się tajnym nauczaniem, kolportażem prasy podziemnej i pomocą osobom poszkodowanym przez wojnę. W 1945 roku wróciła do Łodzi. Pracowała w bibliotekach, a od 1958 roku kierowała Biblioteką Główną Politechniki Łódzkiej. W tym czasie zatwierdzono jej strukturę, utworzono Dział Opracowania Zbiorów i opracowano pierwszą bibliografię dorobku piśmienniczego pracowników uczelni. Jej mężem był bibliotekarz Jan Augustyniak.

Na podstawie artykułu „Irena Augustyniak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.