Jan Braun

Jan Nepomucen Józef Braun był polskim językoznawcą, sumerologiem i kartwelologiem. Urodził się 15 maja 1926 roku w Łodzi, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum. Po przerwaniu nauki w czasie wojny wrócił z rodziną do miasta w 1945 roku. Studiował filologię klasyczną i archeologię klasyczną na Uniwersytecie Łódzkim, a w 1951 roku uzyskał magisterium. W latach 1951-1955 odbywał aspiranturę w Gruzji, poznając język gruziński i inne języki kartwelskie.

Braun przez lata był związany z Zakładem Wschodu Starożytnego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1991 roku uzyskał habilitację, a od 1995 roku pracował jako profesor w Instytucie Orientalistycznym tej uczelni. Zajmował się kartwelistyką, baskologią i sumerologią. Badał pochodzenie języka sumeryjskiego, wiążąc go z tybeto-birmańską grupą rodziny chińsko-tybetańskiej. Był autorem większości haseł dotyczących sumerologii w Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN oraz członkiem Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN. W 2014 roku otrzymał Nagrodę im. św. Grzegorza Peradze. Zmarł 29 czerwca 2015 roku.

Na podstawie artykułu „Jan Braun” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.