Jan Gerbich

Jan Gerbich urodził się 13 grudnia 1900 roku w Łodzi, a zmarł 30 sierpnia 1994 roku w stanie São Paulo w Brazylii. Był bokserem i lekkoatletą. Boks zaczął uprawiać podczas służby wojskowej w Poznaniu, w wieku 22 lat, po przypadkowym spotkaniu Eugeniusza Nowaka. Walczył głównie w wadze półciężkiej, sporadycznie także w średniej. W latach 1922-1924 był zawodnikiem ŁKB Łódź, a następnie klubu „Krusche i Ender” z Pabianic. W pierwszej połowie lat 20. reprezentował też ŁKS Łódź i uprawiał rzut oszczepem.

W 1924 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Paryżu, gdzie odpadł w eliminacjach wagi półciężkiej. Rok później przegrał walkę eliminacyjną podczas mistrzostw Europy w Berlinie. Czterokrotnie zdobył mistrzostwo Polski w wadze półciężkiej - w latach 1924, 1926, 1927 i 1928 - a w 1925 roku wywalczył brązowy medal. W lipcu 1928 roku wyjechał do Brazylii, by walczyć jako zawodowiec. W latach 1928-1930 stoczył 18 walk: dziewięć wygrał, trzy zremisował, a sześć przegrał. Po zakończeniu kariery sportowej został właścicielem farmy.

Na podstawie artykułu „Jan Gerbich” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.