Jan Kowalewski

Jan Kowalewski urodził się w Łodzi, gdzie ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców. W latach 1909-1912 studiował chemię techniczną na Uniwersytecie w Liège, a później pracował jako inżynier. Znał niemiecki, francuski i rosyjski. Po służbie w armii rosyjskiej i działalności w polskich formacjach wojskowych wrócił do Polski w 1919 roku.

W latach 1919-1924 organizował i kierował Wydziałem II Radiowywiadu Biura Szyfrów. Złamał szyfry Armii Czerwonej oraz innych formacji uczestniczących w konfliktach na terenie Rosji i Ukrainy. Informacje polskiego radiowywiadu wykorzystywano podczas wojny polsko-bolszewickiej. W 1923 roku prowadził w Tokio szkolenie z kryptografii dla oficerów japońskiego wywiadu. Później był attaché wojskowym w Moskwie i Bukareszcie, a w 1937 roku kierował sztabem Obozu Zjednoczenia Narodowego. Podczas II wojny światowej działał na rzecz polskich uchodźców w Rumunii i Portugalii oraz współtworzył we Francji plan alianckiej ofensywy na Bałkanach. Zmarł w 1965 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Jan Kowalewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.