Janusz Duński

Janusz Duński (29 kwietnia 1929 - 3 stycznia 2008) był polskim aktorem i artystą teatralnym. Urodził się w Łodzi, a zmarł w Lublinie. Podczas okupacji pracował w firmie elektrotechnicznej i uczył się gry na skrzypcach u prof. Wiłkomirskiego. Po wyzwoleniu rozpoczął naukę śpiewu w szkole muzycznej. W 1953 roku, podczas służby wojskowej, został solistą Wojskowego Zespołu Pieśni i Tańca okręgu wojskowego we Wrocławiu. Po powrocie do Łodzi kontynuował naukę śpiewu u prof. Orłowa.

W 1954 roku został solistą łódzkiej Operetki i występował w niej do 1980 roku. W ciągu 26 lat zagrał ponad 80 ról w blisko 80 operetkach, musicalach i komediach muzycznych. W latach 60. i 70. współpracował z Łódzkim Ośrodkiem Telewizyjnym, uczestnicząc w programach „Piosenki wojskowe”, „Kolędnicy”, „Romanse o miłości i zdradzie” oraz „Ballady”. W 1971 roku wziął udział w telewizyjnej rejestracji operetki „Perichola” J. Offenbacha. Występował także na koncertach organizowanych przez Estradę Łódzką. W 1969 roku z operetką „Księżniczka Czardasza” wystąpił w USA z ramienia PAGART-u.

Na podstawie artykułu „Janusz Duński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.