Jehuda Widawski

Jehuda Widawski, znany także jako Jan Widawski, urodził się 26 lipca 1919 roku w Turku. W 1929 roku przeniósł się z rodziną do Łodzi, gdzie ukończył szkołę powszechną i rozpoczął działalność handlową. W 1935 roku uzyskał zezwolenie na prowadzenie przedsiębiorstwa tekstylnego, które dostarczało wyroby wojsku i sklepom. W marcu 1940 roku został zamknięty w getcie łódzkim. Prowadził tam pracownię i zakład galanteryjny, a także organizował miejsca pracy i dokształcania dla dzieci oraz młodzieży. W sierpniu 1944 roku deportowano go do Auschwitz-Birkenau, a następnie do fabryki w Friedlandzie. W maju 1945 roku wrócił do Łodzi.

W latach 1945-1950 ponownie prowadził w Łodzi przedsiębiorstwo włókiennicze. W 1950 roku wyemigrował z żoną i synem do Izraela, gdzie zajmował się produkcją tekstyliów, a później prowadził hurtownie motoryzacyjne. Był zaangażowany w upamiętnianie Holocaustu oraz działalność Stowarzyszenia Byłych Łodzian w Izraelu. Wspierał porządkowanie łódzkiego cmentarza żydowskiego i finansował nagrobki na Polu Gettowym. Utrzymywał kontakty z Łodzią i regularnie odwiedzał Polskę. W 2009 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej oraz odznakę „Za Zasługi dla Miasta Łodzi”. Zmarł 13 września 2026 roku w Izraelu.

Na podstawie artykułu „Jehuda Widawski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.