Jerzy Iwanowski

Jerzy Iwanowski urodził się 10 lutego 1878 roku w Krasnoje, w guberni woroneskiej. Studiował na Wydziale Mechanicznym Petersburskiego Instytutu Technologicznego, uzyskując dyplom inżyniera technologii. Działał w Polskiej Partii Socjalistycznej, a w 1918 roku wrócił do Polski. W rządzie Jędrzeja Moraczewskiego objął tekę ministra przemysłu i handlu, następnie w gabinecie Ignacego Paderewskiego kierował resortem ochrony pracy i opieki społecznej.

W latach 1920-1922 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Spraw Zagranicznych Litwy Środkowej. Był założycielem Unii Narodowo-Państwowej, a w latach 1930-1935 senatorem z województwa łódzkiego. Z Łodzią wiązała go także praca inżyniera oraz działalność w Łódzkim Towarzystwie Elektrycznym, którego był prezesem.

Po wyjeździe z Polski w 1939 roku służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, a po wojnie działał w środowiskach polonijnych w Wielkiej Brytanii. Zmarł 28 marca 1965 roku w Penley.

Na podstawie artykułu „Jerzy Iwanowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.