Jerzy Krawczyk

Jerzy Krawczyk (24 sierpnia 1921 - 5 lipca 1969) był polskim malarzem i członkiem Grupy Realistów. Urodził się i zmarł w Łodzi, z którą był związany także zawodowo. Edukację artystyczną rozpoczął w Szkole Rysunku i Malarstwa. W 1938 roku wyjechał do Wiednia, aby doskonalić umiejętności. W czasie wojny przebywał w obozie jenieckim w Dortmundzie.

W 1945 roku wystawił prace w łódzkim Ośrodku Propagandy Sztuki i został przyjęty do Związku Plastyków. Podjął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, które przerwał. Od 1947 roku do końca życia pracował jako rysownik w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Akademii Medycznej w Łodzi. Prezentował prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą. Od 1962 roku uczestniczył w ogólnopolskich wystawach malarzy realistów w warszawskiej Zachęcie, a w 1967 roku reprezentował Polskę na Biennale w São Paulo. Tworzył pejzaże oraz obrazy dotyczące doświadczeń obozowych, społeczności żydowskiej i Zagłady. Jego prace znajdują się w zbiorach muzeów w Polsce i kolekcjach prywatnych. Był mężem artystki Barbary Szajdzińskiej-Krawczyk, również członkini Grupy Realistów.

Na podstawie artykułu „Jerzy Krawczyk (malarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.