Jerzy Wronowski
Malarz
- Urodzony
- 16 czerwca 1908, Łódź
- Zmarł
- 5 września 1944, Warszawa
- Zawód
- malarz
Jerzy Wronowski (ur. 16 czerwca 1908 w Łodzi, zm. 1944 w Warszawie) był polskim malarzem i reprezentantem sztuki awangardowej lat 20. i 30. XX wieku. Od 1920 roku mieszkał w Kaliszu, gdzie ukończył Szkołę Handlową. W 1932 roku ukończył Wydział Malarstwa Dekoracyjnego w Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu.
Był członkiem Grupy Artystów Wielkopolskich Plastyka. W 1934 roku uczestniczył w pracach nad polichromią kościoła w Turku, kierowanych przez Józefa Mehoffera. W 1938 roku wystawiał obrazy na dorocznym salonie Zachęty w Warszawie. Za obraz „Autoportret” otrzymał wówczas Nagrodę Funduszu Kultury Narodowej. W tym samym roku wykonał polichromie w prezbiterium kościoła św. Doroty w Opatówku, a w maju 1939 roku brał udział w wystawie Grupy Artystów Wielkopolskich Plastyka w warszawskiej Zachęcie. Podczas wojny został wysiedlony z Kalisza i zamieszkał w Krakowie. W latach 1942-1943 był więziony na zamku w Lublinie. Zginął w powstaniu warszawskim.
Na podstawie artykułu „Jerzy Wronowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
