Józef Babicki

Józef Czesław Babicki był polskim pedagogiem, teoretykiem i praktykiem pedagogiki. Urodził się w Michałowicach, studiował na Politechnice Lwowskiej, a następnie na tamtejszym uniwersytecie. Po studiach mieszkał i pracował w Łomży oraz Łowiczu. W latach 1919-1925 pracował w Pruszkowskim Kompleksie Placówek Wychowawczych, później był radcą ministerialnym w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. W 1926 roku założył związek zawodowy wychowawców.

Zajmował się wychowaniem dzieci osieroconych, agresją wśród wychowanków i depresją anaklityczną. W swoich metodach odwoływał się do psychologii Alfreda Adlera. Opracował system opieki oparty między innymi na niewielkich grupach dzieci, ich samorządności, prywatności oraz kontakcie ze szkołą i lokalną społecznością. Opowiadał się za rodzinkowym systemem opieki, w którym dzieci jednej płci mieszkały razem, a nadzór wychowawcy był ograniczony. Po wojnie zamieszkał w Łodzi, gdzie zmarł 22 listopada 1952 roku. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Do jego prac należą „Wychowanie dziecka opuszczonego w placówkach opiekuńczo-wychowawczych” i „Jestem opiekunem”.

Na podstawie artykułu „Józef Babicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.