Józef Rynkowski

Józef Rynkowski (12 marca 1901 - 27 sierpnia 1980) był nauczycielem urodzonym w Łodzi, z którą związała się znaczna część jego pracy. W 1922 ukończył Miejskie Seminarium Nauczycielskie w Łodzi, gdzie już podczas nauki pracował jako nauczyciel. Do 1939 uczył w szkołach powszechnych i szkole przy Państwowym Pedagogium. Ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski ze specjalnością matematyczno-fizyczną, a w latach 1935-1939 studiował na Wydziale Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej w Łodzi. Pracował także wychowawczo w łódzkim areszcie śledczym, organizując zajęcia dla młodocianych.

W czasie II wojny światowej został aresztowany wraz z żoną i wysiedlony do Krosna. Od 1940 mieszkał w Głownie, gdzie do 1945 organizował tajne nauczanie na poziomie szkoły średniej. W 1943 uzyskał dyplom magistra na tajnych kursach Wolnej Wszechnicy w Warszawie. Uczestniczył w działaniach na rzecz utworzenia uniwersytetu w Łodzi, a po wojnie został dyrektorem II Ogólnokształcącej Szkoły stopnia podstawowego i licealnego Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Łodzi. W 1966 przeszedł na emeryturę. Był członkiem ZBoWiD-u i PZPR. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Medal Zwycięstwa i Wolności. Został pochowany na cmentarzu na Mani w Łodzi.

Na podstawie artykułu „Józef Rynkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.