Leon Rozin

Leon Rozin, działający także pod pseudonimami Józef Konecki, Józek, Stefan i Stanisław, urodził się 1 listopada 1900 roku w Łodzi, a zmarł w 1938 roku w ZSRR. Był działaczem KPP, KZMP i Komunistycznej Międzynarodówki Młodzieży. Pochodził z zamożnej rodziny żydowskiej i ukończył szkołę handlową. W czasie I wojny światowej przebywał z rodziną w Rosji, gdzie w 1918 roku wstąpił do Komsomołu. Po powrocie do Polski w 1919 roku wstąpił do KPRP/KPP i działał w młodzieżowym ruchu komunistycznym. Organizował uczniowskie koła komunistyczne, a w 1921 roku został członkiem Wydziału Młodzieżowego Komitetu Okręgowego KPRP w Łodzi.

Współorganizował Związek Młodzieży Komunistycznej, a od 1926 roku należał do jego Komitetu Centralnego i pracował w KPP. Kierował pracą propagandową i agitacyjną ZMK oraz odpowiadał za działalność jego warszawskiego komitetu. Uczestniczył w zjazdach i posiedzeniach organizacji komunistycznych, a w 1929 roku był instruktorem KMM w Czechosłowacji. W latach 1934-1935 pracował w Charkowie i Kijowie. Aresztowany przez NKWD we wrześniu 1935 roku, został skazany na 10 lat łagru i zmarł z wyczerpania. W 1956 roku został pośmiertnie zrehabilitowany. Był mężem Felicji Papierbuch vel Wagner i ojcem Alfreda.

Na podstawie artykułu „Leon Rozin” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.