Ludwik Mackiewicz
Architekt
- Urodzony
- 17 czerwca 1928, Łódź
- Zmarł
- 16 kwietnia 2007
- Zawód
- architekt
Ludwik Mackiewicz (17 czerwca 1928 - 16 kwietnia 2007) był architektem i nauczycielem akademickim. Urodził się i zmarł w Łodzi. W czasie II wojny światowej ukończył warszawskie technikum fotograficzne, a w 1955 roku studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. W 1980 roku uzyskał status architekta twórcy. Wykładał na Wydziale Budownictwa i Architektury Politechniki Łódzkiej. Należał do łódzkiego oddziału SARP i Łódzkiej Okręgowej Izby Architektów RP. Kolekcjonował zegary, aparaty fotograficzne, fajans i porcelanę.
Do jego realizacji należą kościoły w Soborzycach, Łodzi, Płocku i Zduńskiej Woli, dom dla przewlekle chorych przy ulicy Paradnej w Łodzi oraz Pomnik Martyrologii Dzieci, zwany Pękniętym Sercem. Wraz ze współautorami zdobywał nagrody w konkursach architektonicznych, między innymi za koncepcje dla Gdańska i Łodzi. Otrzymał Brązową Odznakę SARP oraz Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej. Był synem malarza Konstantego Mackiewicza i ojcem architekta Lecha Mackiewicza. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi.
Na podstawie artykułu „Ludwik Mackiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
