Marceli Barciński
Dziennikarz, fabrykant
- Urodzony
- 5 kwietnia 1881, Łódź
- Zmarł
- 15 listopada 1929, Warszawa
- Zawody
- dziennikarz, fabrykant
Marceli Barciński urodził się 5 kwietnia 1881 roku w Łodzi, a zmarł 15 listopada 1929 roku w Warszawie. Był przemysłowcem, działaczem gospodarczym, społecznym i oświatowym, dziennikarzem oraz literatem. Po ukończeniu łódzkiego gimnazjum studiował filologię, literaturę i sztukę na uniwersytecie w Lipsku, gdzie uzyskał doktorat z filozofii. Po powrocie do Łodzi podjął pracę w rodzinnym przedsiębiorstwie „Przemysł Wełniany S. Barciński i S-ka”.
Działał w organizacjach przemysłowych i zasiadał w radach nadzorczych oraz zarządach łódzkich instytucji finansowych. Był członkiem Komitetu Celnego przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu, współorganizował pawilon włókienniczy na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 roku. Angażował się również w działalność instytucji społecznych, oświatowych i kulturalnych w Łodzi. Napisał sztuki „Niewolnice” i „Godzina wspomnień”, publikował także recenzje teatralne w łódzkiej prasie. W 1925 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Zginął w wypadku samochodowym; został pochowany na cmentarzu żydowskim w Łodzi.
Na podstawie artykułu „Marceli Barciński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
