Rachel Minc

Rachel Minc, znana także jako Rahel Lipstein lub Rachel Lipstein, urodziła się w 1899 roku w Łodzi. Była francuską pisarką i pedagożką polsko-żydowskiego pochodzenia. Pisała po niemiecku i francusku. Uczęszczała na kursy językowe w Berlinie, a następnie studiowała pedagogikę na tamtejszym uniwersytecie. Pracowała w krajach skandynawskich, gdzie poznała pedagog Minnę Specht, a w Polsce współpracowała z Januszem Korczakiem. Po przyjeździe do Francji pracowała jako przedszkolanka w schronisku w Neuilly, a później w Crocq.

W 1942 roku, podczas niemieckiej okupacji Francji, ukrywała się na farmie polskiej rodziny w Bonneval. Później przedostała się do Grenoble, gdzie zaangażowała się w pomoc żydowskim dzieciom. Po wojnie zajmowała się łączeniem wysiedleńców z rodzinami i pracowała w domach dziecka. Wydawała dramaty biblijne i książki dla dzieci. Do jej publikacji należą między innymi „Psaumes”, „Le palais aux portes ouvertes et son grand roi” oraz „L’enfer des innocents”. Zmarła w czerwcu 1978 roku w kibucu Tzora w Regionie Matte Jehuda.

Na podstawie artykułu „Rachel Minc” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.