Rudolf Wegner

Rudolf Wegner urodził się w 1876 roku w Łodzi, a zmarł 13 lipca 1941 roku w Warszawie. Był księgarzem i wydawcą. Studia ukończył w Szwajcarii, po czym pracował w dziale książek zagranicznych firmy Edwarda Wendego. W 1901 roku wraz ze wspólnikiem kupił księgarnię przy ulicy Piotrkowskiej w Łodzi. Prowadził także działalność wydawniczą. Po likwidacji spółki w 1905 roku wyjechał z miasta, a w 1906 roku przeniósł się do Lwowa. Pracował tam między innymi w wydawnictwie oraz w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich.

W 1917 roku współtworzył Wydawnictwo Polskie we Lwowie. Po przeniesieniu się do Poznania otworzył tam oddział, który stał się główną siedzibą firmy. W 1928 roku został jej właścicielem. Wydawnictwo publikowało między innymi serie „Biblioteka Laureatów Nobla”, „Biblioteka Autorów Polskich” i „Cuda Polski”. Po wybuchu II wojny światowej Wegner został wysiedlony z Poznania i zamieszkał w Warszawie. W 1940 roku rozpoczął współpracę z konspiracyjnym Polskim Towarzystwem Wydawców Książek. Zmarł na zawał serca i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.

Na podstawie artykułu „Rudolf Wegner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.