Rudolph Loewenstein

Rudolph Maurice Loewenstein, zapisywany także jako Rudolf Löwenstein, był lekarzem psychiatrą i psychoanalitykiem francusko-amerykańskim polskiego pochodzenia. Urodził się 17 stycznia 1898 roku w Łodzi, która znajdowała się wówczas pod zaborem rosyjskim. Pochodził z żydowskiej rodziny. Zmarł 14 kwietnia 1976 roku w Nowym Jorku.

Studiował medycynę na Uniwersytecie w Zurychu. W 1925 roku został członkiem Niemieckiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, a następnie praktykował w Paryżu i uczył psychoanalizy, między innymi Jacques'a Lacana. W 1926 roku współtworzył Francuskie Towarzystwo Psychoanalityczne, a rok później uczestniczył w powstaniu czasopisma „Revue française de psychanalyse”. Obywatelstwo francuskie uzyskał w 1930 roku. W 1939 roku został zmobilizowany do armii francuskiej jako lekarz wojskowy. Po zakończeniu walk wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Nowym Jorku. W latach 1965-1967 pełnił funkcję wiceprezesa Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego. Do jego prac należą „Origine du masochisme et la théorie des pulsions”, „The vital or somatic drives” i „Psychanalyse de l'Antisemitisme”.

Na podstawie artykułu „Rudolph Loewenstein” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.