Szymon Krakowski

Szymon Krakowski, znany pod pseudonimem Szymek z wojska, urodził się 1 września 1913 roku w Łodzi. Był działaczem komunistycznym i politykiem, synem rzemieślnika Mendla i Dwojry Eksztajn. Od 1932 roku należał do KZMP. Działał w Prawej Śródmiejskiej, był sekretarzem dzielnicy „Starówka” i członkiem Komitetu Łódzkiego KZMP. Angażował się także w działalność KPP i organizował strajki robotnicze. Za działalność komunistyczną był wielokrotnie aresztowany i więziony. W 1936 roku osadzono go na półtora roku w obozie w Berezie Kartuskiej, gdzie przez 50 dni przebywał w karcerze.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej, walczył pod Kutnem i w obronie Warszawy jako kapral, a następnie został ciężko ranny. Od 1940 roku działał we Lwowie w Okręgowej Radzie Związków Zawodowych, później przewodniczył komitetowi fabrycznemu w dawnej fabryce Blumenfelda. Wstąpił do WKP(b), a po ataku Niemiec na ZSRR do Armii Czerwonej, gdzie dowodził plutonem. W 1943 roku uczył się w szkole partyjnej Komitetu Wykonawczego Kominternu w Ufie. Później dołączył do oddziałów partyzanckich, a od lutego 1944 roku służył w 1 Brygadzie AL im. Ziemi Lubelskiej i redagował „Żołnierza Lubelszczyzny”. Zginął 14 lipca 1944 roku w walce z Niemcami w lasach lipskich.

Na podstawie artykułu „Szymon Krakowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.