Tadeusz Pluciński

Tadeusz Leszek Pluciński (1926-2019) był polskim aktorem filmowym, teatralnym i radiowym oraz artystą estradowym. Urodził się w Łodzi, gdzie po wojnie ponownie zamieszkał. Rozpoczął studia prawnicze, ale później wybrał aktorstwo. W 1949 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, mającą wówczas siedzibę w Łodzi. Debiutował na scenie w 1947 roku w „Fircyku w zalotach” Franciszka Zabłockiego. W kolejnych latach występował m.in. w teatrach we Wrocławiu, Poznaniu i Warszawie, w tym w Teatrze Ateneum, Teatrze Współczesnym, Teatrze Polskim i Teatrze Syrena.

Na ekranie zadebiutował w 1947 roku w filmie „Ostatni etap”. Zagrał m.in. w „Westerplatte”, „Stawce większej niż życie”, „Podróży za jeden uśmiech”, „Czterdziestolatku” i „Alternatywach 4”. Wystąpił także w filmach Stanisława Barei, takich jak „Poszukiwany, poszukiwana” i „Brunet wieczorową porą”. Był czterokrotnie żonaty; z Jolantą Wołłejko miał dwóch synów. Od 2017 roku mieszkał w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. Zmarł w 2019 roku w Konstancinie-Jeziornie.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Pluciński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.