Wanda Bacewicz

Wanda Bacewicz była polską poetką, prozaiczką i dziennikarką, urodzoną w Łodzi, gdzie ukończyła Gimnazjum Humanistyczne Janiny Pryssewiczówny oraz studia teoretyczne i fortepianowe w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej. Po studiach w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie uzyskała w 1937 roku magisterium z dziennikarstwa. Podczas okupacji przebywała w Warszawie i została ciężko ranna w powstaniu warszawskim. Po wojnie krótko pracowała w redakcji „Gazety Lubelskiej”, a następnie związała się z warszawskimi pismami i Polskim Radiem. Przygotowywała recenzje muzyczne, literackie i teatralne, a w latach 1967-1974 redagowała audycję „Nuty, nutki”.

Debiutowała jako prozaiczka w 1945 roku, a pierwszy wiersz opublikowała w 1958 roku. Jej tomy poezji obejmują między innymi „Ciszę i ciemność”, „Wykradanie ognia” i „Póki trwamy”. Współtworzyła książkę „Ze wspomnień melomana” ze Stefanem Spiessem i opiekowała się spuścizną twórczą siostry, Grażyny Bacewicz. Była członkinią Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Otrzymała między innymi Złoty Krzyż Zasługi oraz Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Zmarła 1 stycznia 2011 roku w Łodzi, a pochowano ją na warszawskich Powązkach.

Na podstawie artykułu „Wanda Bacewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.