Witold Grabowski

Witold Grabowski, lekarz i radiolog, urodził się 30 czerwca 1902 roku w Łodzi. Jako gimnazjalista ochotniczo uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Uzyskał stopień doktora wszech nauk lekarskich na Uniwersytecie Jana Kazimierza, a w 1934 roku tytuł docenta radiologii. Kierował utworzonym przez siebie oddziałem rentgenodiagnostyki i radioterapii uniwersyteckiej Kliniki Chorób Wewnętrznych. W czasie okupacji przebywał we Lwowie i pomagał ukrywać się osobom pochodzenia żydowskiego. W 1944 roku został powołany do służby wojskowej w Wojsku Polskim.

Po demobilizacji objął w 1945 roku kierownictwo Kliniki Radiologii i Radioterapii Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1951-1963 kierował Zakładem Radiologii Akademii Medycznej w Gdańsku, gdzie pełnił także funkcję prorektora. Napisał ponad 40 prac naukowych, w tym podręcznik dla techników elektroradiologii oraz monografię dotyczącą zmian po wycięciu żołądka. W latach 1949-1951 pełnił obowiązki prezesa Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego. Zmarł 9 lipca 1963 roku w Gdańsku i został pochowany na cmentarzu Srebrzysko. Od 1977 roku jest patronem ulicy w Gdańsku-Chełmie.

Na podstawie artykułu „Witold Grabowski (radiolog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.