Zbigniew Paszkowski

Zbigniew Stanisław Paszkowski, ps. Stach, urodził się 28 lipca 1913 roku w Łodzi, a zmarł 22 marca 1975 roku. Był żołnierzem Gwardii Ludowej i Armii Ludowej oraz uczestnikiem powstania warszawskiego. Od 1 sierpnia 1944 roku dowodził oddziałem AL na Woli, później służył na Starym Mieście i w Śródmieściu. Od 12 września dowodził oddziałem AL-PAL „Blaszanka” na Powiślu Czerniakowskim. Po opuszczeniu dzielnicy wraz z ludnością cywilną został wywieziony z obozu w Pruszkowie na roboty przymusowe.

Po powrocie do Polski w lipcu 1945 roku został zastępcą kierownika Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi. W 1946 roku objął stanowisko szefa Urzędu Bezpieczeństwa w Warszawie, a następnie pełnił funkcje w strukturach Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego. W 1956 roku stanął na czele Departamentu III Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; w 1963 roku został odwołany z MSW. Był członkiem KPP, PPR i PZPR. Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy oraz Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Paszkowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.