Zbigniew Stolarek

Zbigniew Stolarek, używający także pseudonimów Zbigniew Szary, Jan Krępień i St. Regue, urodził się 20 marca 1920 roku w Łodzi, gdzie uczęszczał do szkół. Był polskim reportażystą, tłumaczem literatury pięknej, poetą i redaktorem książek. Podczas II wojny światowej studiował na tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich w Warszawie. Debiutował w 1943 roku wierszem „Fragment”, opublikowanym w konspiracyjnym czasopiśmie „Kuźnia”. Walczył w powstaniu warszawskim w batalionie „Bełt”, a po jego upadku trafił do niewoli.

Po wojnie pracował jako dziennikarz we Francji, studiował w Paryżu i był korespondentem tygodnika „Pokolenie”. W 1952 roku został wydalony z Francji, po czym osiadł w Warszawie. Przez wiele lat pracował w wydawnictwie Iskry, gdzie zorganizował redakcję literatury reportażowej i współtworzył serię „Naokoło świata”. Publikował reportaże, wiersze i przekłady, między innymi utworów Michela de Ghelderode’a. Do jego książek należą „Od nitki do kłębka” i „Podróż do wielkiego patata”. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz nagrodę miesięcznika „Literatura na świecie” za przekład. Zmarł 6 kwietnia 1988 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Stolarek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.